TALENTS
Inversie supports talented emerging visual artists who graduated two to five years ago and have a connection to Brabant, guiding them through the transition from art academy to a diverse professional practice. The strength of Inversie lies in its personalised guidance, group cohesion and in-depth content, providing a foundation of confidence through, among other things, workshops, work periods, presentations and expert meetings. Within the programme, Inversie collaborates with a wide range of partners from the Brabant arts field.
INTERVIEW
Each Inversie participant takes part in an interview, with the aim of offering accessible insight into their artistic practice. The interview is published on the Inversie website as well as on the TalentHub Brabant platform. It contributes to your visibility, provides insight into your development, and serves as a valuable addition to your CV.
PUBLICATION
For each edition of Inversie, a dedicated publication is produced. This offers participants the opportunity to present their work to the outside world within the context of Inversie, with the publication acting as an engaging and compelling calling card. The publication is also an integral part of the development trajectory, translating artistic practice for a broader audience.
INVERSIE #5 EDITION 2025
LESJA VAN HOOF
Lesja van Hoof is a ceramic artist with a background in traditional ceramic craftsmanship. While developing a strong technical foundation, his fascination with the material emerged, forming the starting point for a freer, research-driven approach. In his practice, Lesja operates at the intersection of sculpture, material research and intuitive form-making. His work develops through an ongoing dialogue with matter, in which control and chance alternate and the process itself remains central. He combines traditional techniques with experimentation, guided by the physical properties of clay. The resulting sculptures are layered, sensorial and unpredictable in form, sometimes evoking natural growth processes or extraterrestrial environments. They invite observation, touch and a sense of wonder.
JOEY MONOPOLY
Joey Monopoly invites the viewer to become part of a world that comes into being in the moment. He does so through performative practices in which installation and audience together form the playing field, with his characters at the centre. His work can be experienced as a fever dream: an absurd, constructed reality that emerges within a temporary momentum where collaboration and collectivity are key. This often begins with his own dream imagery, which he translates into drawings and masks. These objects later form the basis for characters that come to life in performance, while also holding autonomous meaning as Joey explores ways of presenting them independently. By further developing these works in terms of material, technique and presentation, he discovers new facets of his practice and makes it possible for his work to appear in other contexts.
ROELAND ROOIJAKKERS
For Roeland Rooijakkers, the foundation of his practice lies in collecting, studying, assembling and transforming natural materials from the local environment. These may include organic materials such as branches, grass, leaves and fungi, as well as inorganic materials like soil, sand, stones and clay. He is fascinated by these materials because they embody a timeless, primordial existence that predates humanity. “When I work with these materials, I feel like a small alchemist, transforming something ‘worthless’—such as decaying leaves—into something extraordinary.” In their raw, unprocessed form, they remain close to the source of creation. Roeland explores his relationship with the more-than-human entities around us and presents their presence through his work in various ways.
LOLA SAFARI
In her artistic vision, Lola Safari focuses on relationships in the broadest sense of the word, particularly on the complex relationships we are compelled to engage in as human beings. These range from the intimacy of family ties and the value we place on childhood memories, to critical reflections on our consumer society. She considers the ability to put things into perspective essential, through what she calls “winks from the world”: seemingly simple, everyday things or events that subtly shift our outlook—often towards a gentler and more pleasant perspective. The societal themes she addresses are made accessible by presenting them in a playful, almost cartoon-like manner, using colourful, light and caring forms. She works across various media, including painting and film, sometimes culminating in immersive installations.
BENJAMIN SCHOONES
Benjamin Schoones is a multidisciplinary artist who places self-made—and at times modified or ready-made—objects in constellations. These constellations manifest through the physical transformation of material, combined with sound and text, which sometimes takes the form of prose. The movement of these constellations unfolds within structures that do not always follow a linear trajectory. Rather than presenting a clearly defined narrative, Benjamin explores elusive emotions that arise within misunderstanding, complexity and ever-shifting (infra)structures. In doing so, he alternates between zooming in and out, circling between external interactions and internal, somatic processes.
SJORS SMIT
Sjors Smit focuses his practice on spatial, site-specific installations that engage in a direct dialogue with their surroundings. His work often arises from specific locations where architectural alterations and forgotten spaces reveal layered narratives. By employing methods borrowed from archaeology—such as excavation, scanning and reconstruction—Smit brings hidden histories to the surface. In this sense, his installations evoke a tangible tension between past and present, inviting the viewer into acts of (re)interpretation. Driven by a deep fascination with architecture, materiality and historical narratives, he investigates how time, use and transformation manifest themselves in structures and traces. Sjors uses fiction as a means of getting closer to reality, approaching history as a living entity that is in constant transformation.
ESTHER VAN ZOELEN
Esther van Zoelen can be characterised as a generous artist. Her ‘gifts’ consist of everyday things: an object on a windowsill, a found image printed on a flag, or the unexpected relief of a sticker. Small, banal and intimate moments that she returns through collage, altered photographs and film as subtle—perhaps even spiritual—gestures. As an observing collector, Esther records her observations in text and image under the name Willemijn Kijkt (‘Willemijn Observes’), an ongoing project in which subscribers receive a monthly series of small works as gifts. As an artist, Esther continually seeks ways to experience wonder, allowing play, memory and elements of nature to intertwine. As an art educator, she fosters this sense of wonder in children, while in her role as project manager at art space Pictura she explores ways of evoking wonder in exhibition visitors.
PREVIOUS EDITIONS
INVERSIE #4 EDITION 2024
Het werk van Fedrik Vaessen ontstaat door een proces van assemblage met mechanische onderdelen, horens, ornamenten, buizen, wasachtige materie en zelfgemaakte voorwerpen. Door te spelen met deze elementen ‘vindt’ hij buitenaardse vormen die worden versmolten tot functioneel-onduidelijke sculpturen met symbolische en sciencefiction ondertonen. Hij ziet een toekomstige wereld voor zich waarin posthumanistische wezens verweven zijn met door de mens gemaakte objecten, die zijn losgemaakt van hun originele functionaliteit en gekneed tot een nieuwe archetypische en culturele betekenis. Vloeistof verbindt en versmelt deze organismen aan elkaar tot nieuwe hybride wezens. Hun huid van glans en weefsel brengt de werken tot leven, maar hoe zij gevoed worden en waarmee blijft onduidelijk.
Het werk van Kelly Christogiannis gaat over kleine dingen in het leven die haar inspireren en waar ze later op kan terugblikken met een lach of een traan. Hoewel zij verschillende media gebruikt en verschillende thema’s is de schilderkunst en de Griekse mythologie goed vertegenwoordigd. Zelf omschrijft ze zich als een nostalgie verzamelaar op zoek naar momenten: ‘waarin mijn ouders faalden een goede tandenfee te zijn, waarin mijn kat die Snoesje heette stropdassen droeg, waarin ik dood gegooid werd met boeken over Griekse mythologie, waarin ik niet meer geloofde in Sinterklaas, waarin ik Barbie poppen haatte en waarin ik zei dat ik alleen met een paard zou trouwen en nooit met een man.’
Larissa Schepers gebruikt traditionele textieltechnieken zoals weven, breien en borduren. Waar de mensheid zichzelf dwingt sneller te gaan dan de tijd, vertraagt Larissa het liefst door arbeidsintensief werk te creëren. Deze materiële benadering resulteert in een vernieuwing van vergeten ambachten en tegelijkertijd streeft ze ernaar deze kennis te behouden. Menselijk gedrag en sociale waarden zijn terugkerende onderwerpen en bronnen van inspiratie waarbij ze vooral kralen inzet als haar universele taal in het creëren van ruimtelijke objecten. Haar werk is te omschrijven als intrigerend, uitnodigend en herkenbaar en roept de kijker bijna op haar werk aan te raken en zo aandacht te schenken aan de onderwerpen die Larissa wil aansnijden.
Renée Bus brengt in haar werk een symbiose tot stand tussen het menselijke en het niet menselijke. Een vanzelfsprekendheid die zij niet terugziet in Nederland waar we een onderscheid maken tussen mens en rots, boom, plant, schimmel en de elementen. Renée werkt vanuit haar intuïtie totdat haar sculpturen van klei of textiel afstand van haar nemen en een autonome positie ontstaat. ‘Zoals een overgroeide ruïne soms één lijkt met het landschap, onlosmakelijk met elkaar verbonden.’ De artefacten zijn onderdeel van een narratief dat gaat over leven, dood, tijd en plaats. Aan haar werk is de echo van de geschiedenis verbonden in de zoektocht naar hedendaagse folklore. ‘De ervaringen en indrukken van het dagelijks leven, verweef ik van routine naar ritueel. Zoals het meedragen van een edel object in mijn broekzak.’
Shanna Huijbregts’ praktijk bestaat uit haar missie om balans te vinden tussen enerzijds de speeltuin en anderzijds die oneindige bouwplaats, die zich allebei binnen hetzelfde gebied bevinden. Hierbij verenigt zij het zachte textiele met het harde van keramiek. Als schilder is Shanna van het doek afgestapt; kaders zijn er om op te rekken door middel van spel en spelen. Van binnenuit focust ze op het verkennen van de connectie tussen lichaam en geest, wat zich uit via kleuren tot op de rand van het overdrijven. In de hoop de gevoelens van kleur te manifesteren spiegelt ze haar innerlijke zelf en leert in dat proces meer over haarzelf en de ander.
Sofie Hollander toont in haar praktijk het performatieve aan in ieders strategie voor overleving. Het dagelijks ethisch doolhof waarin vragen worden gesteld zoals ‘hoe, wat, wie en waarom’ is in haar woorden te vergelijken met een ‘militaire hindernisbaan’. In haar werk vraagt zij zich af wat er gebeurt als we daar een speeltuin van maken. Kunnen we dan beveiligingscamera’s kapot bijten, muziekinstrumenten maken van verkeersborden of een expositieruimte starten in het houten huisje naast de glijbaan? Met de inzet van haar alter ego als de waarzegger ‘Adivinadora’ biedt Sofie het publiek een magische speelruimte om hen te confronteren met de angst voor het onbekende.
INVERSIE #3 EDITION 2023
Qiaochu Guo bevraagt de gevestigde systemen en de conventionele structuren binnen de maatschappij en hoe deze invloed hebben op de modificatie en discipline van het lichaam. Deze interactie met het lichaam fungeert als een portaal dat Qiaochu leidt naar het ontdekken van de autonome mogelijkheden van hackend, verstorend gedrag en herstel als strategie.
De werken van Qiaochu zijn geïnspireerd door het onverenigbare gevoel van: vervreemding, verlating, vermoeidheid en ziekte, wat hen gebruikt als een opstandig gebaar. Ook ziet Qiaochu deze inspiratie als een metafoor die de overheersende normatieve denkwijzen uitdaagt. Qiaochu Guo is geboren in Jingmen, China.
Berendine Venemans was vroeger professioneel game designer, nu performance kunstenaar, dichter en videomaker. Als kunstenaar houdt ze zich bezig met het onbenoembare en oncontroleerbare in het leven. Daarbij onderzoekt Berendine de rol van intuïtie en gelooft ze in de kracht van het verenigen hiervan met lichaam, geest en cognitie. Het pad dat zij hierbij volgt en de ervaringen die ze opdoet deelt ze in haar werk. Het werk van Berendine nodigt uit om beleefd te worden vanuit het gevoel, met als wens om vanuit de onderbuik van de kunstenaar te spreken en zo het onbenoembare ervaarbaar te maken.
Niels Roest benadert zijn kunstenaarschap vanuit een fotografisch standpunt. Autobiografische leidraden worden verbonden met meer performatief onderzoek. Niels’ praktijk legt de focus op het bewust ronddwalen door het existentiële en fysieke landschap, dat een dialoog opent tussen interpretatie en perceptie. Het onderzoeken van de spanningen en contradicties hiertussen fungeert als het raamwerk van zijn kunst en vormt de condities die van invloed zijn tijdens het maakproces. Door te streven naar duidelijkheid over representatie in het beeld, voornamelijk middels verschillende documentatietechnieken, probeert Niels zo veel mogelijk eer te doen aan het begrijpen van zijn positie als kunstenaar bij het vormen van narratieven en vastleggen van deze subjectieve realiteit.
Froukje de Boer gebruikt gesloten systemen om haar omgeving beter te begrijpen en bouwt haar eigen geïsoleerde ruimtes om hier los van te staan. Als visueel kunstenaar maakt Froukje leefomgevingen voor objecten. Op basis van verschillende systemen wordt een structuur aangelegd waarin een veilige omgeving voor materiaal kan ontstaan. Elk leefgebied functioneert als een ruimte waarin het materiaal onafhankelijk is en niet gebruikt kan worden door elementen van buitenaf. Hierover zegt de kunstenaar: “Mijn werk gaat niet om het delen van een belevenis, het draait om het beschermen van een ervaring”
Froukje de Boer heeft haar Bachelor in Fine Arts afgerond in 2019 (Institute of Arts Maastricht) en haar Master Visual Arts and Post-Contemporary Practice behaald in 2022 (MIVC, St.Joost Den Bosch).
Jesse Fischer houdt zich bezig met het vertalen van persoonlijke en maatschappelijke invloeden naar figuratieve schilderijen en tekeningen. Door zo veel mogelijk bezig te zijn met het verzamelen en registreren van dingen die hem fascineren, probeert Jesse continu als verbeelder in de wereld te staan. Deze fascinatie kan komen vanuit verhalen uit de klassieke oudheid, Mesopotamische mythologie, maar ook uit de tarot-beeldtaal en legendes uit de Voodoocultuur van New Orleans. De duale aard van de karakters uit deze verhalen intrigeren Jesse. Niemand is inherent goed- of kwaadwillend. Het morele kompas is, net zoals bij echte mensen onderhevig aan angsten, jaloezie, hebzucht en seksuele lusten. Iets dat het volgens de kunstenaar makkelijker maakt om zich te verhouden tot deze verhalen. Volgens Fischer is het belangrijk om uiting te geven aan de krochten van de eigen geest. Anders zal een mens het kwade in de buitenwereld opzoeken en dit projecteren op anderen.
Isamo Thissen ziet het landschap als een archief van de menselijke activiteit. De grond onder onze voeten is altijd getuige van alles wat zich hier op afspeelt en zien we de afdruk van ons bestaan. De afdruk van de sporen die wij als mensen (in)direct in het landschap achterlaten vormt zowel de aanleiding voor het werk van Isamo alsook het fundament. Vanuit deze kerngedachte onderzoekt Isamo zowel de weerloze schoonheid van de natuur met datgene wat daarin leeft en vergaat, als de strakke lijnen en vreemde patronen die verschijnen uit de herstructurering van het landschap.
INVERSIE #2 EDITION 2022
Ahn Sung Hwan (1989) voert experimenten uit aan de hand van de vraag: “Hoe kan een individu definitie geven in de huidige maatschappij?” Hierbij laat hij voornamelijk de kwetsbaarheid van een individu zien zoals de massaconsumptie en digitale platforms. Ahn doet dit door een nieuwe strategie te ontwikkelen die verder gaat door lichamen te herschikken.
Vince Donders (1991) bekijkt als kunstenaar de wereld met een dystopische bril. Die blik wordt gevoed door de berichtgeving in het nieuws vandaag de dag dat niet bepaald positief is. Vince gaat uit van een toekomst waarin dit in zijn ergste vorm heeft uitgepakt.
Urša Prek (1993) is een interdisciplinair kunstenaar gevestigd in Eindhoven. Haar werk, variërend van beeldende kunst tot geluidsinstallaties, focust op het begrip ruimte. De manier waarop we ruimte waarnemen is een nieuwsgierigheid die Urša drijft om ruimtelijke ervaring opnieuw te evalueren in samenhang met (persoonlijke) geschiedenis en herinnering.
Sam Scheuermann (1994) is een interdisciplinaire performance-kunstenaar. Met haar werk, dat zich bevindt in het grijze gebied tussen theater en beeldende kunst, onderzoekt ze de performativiteit van de ruimte. Steeds weer vertrekkend vanuit de vraag ‘Wie ben ik in relatie tot mijn omgeving?’, analyseert ze fysieke en sociale ruimtes en constellaties.
Emmie Liebregts (1996) ziet het kunstenaarschap als een veranderlijke positie waarbinnen ruimte gemaakt wordt voor twijfel, een ander te ontmoeten en een poging te doen deze te begrijpen. Veel voorkomende onderwerpen zijn geborgenheid, de privé-sfeer, het ongemak en het vinden van een deelbaarheid van deze ervaringen.
Maja Irene Bolier (1988) is een interdisciplinaire kunstenaar die met veel verschillende media werkt; film, installatie, collage, schrijven en performance in zelfgemaakte kostuums. Hoewel haar werk in verschillende thema’s en mediums bestaat, is er iets altijd aanwezig, namelijk de 14,784 km tussen haar vorige leven en haar huidige.
Britte Koolen (1994) is geïnspireerd door de woorden van John Maeda: ‘‘When there is less, we appreciate everything much more’’. Haar werk bestaat uit minimalistische sculpturale installaties en wandsculpturen.
INVERSIE #1 EDITION 2021
Het werk van Daniel Arthuus (1996) manifesteert zich in de ruimte tussen dat wat ons mens maakt en dat wat mensen denken te zijn. Om dit te onderzoeken werkt hij met analoge, fotografische processen en teksten om fictieve situaties te creëren. Hiervoor zet zijn alter ego David Hoack in, om te spelen met ethische vraagstukken over hoe we natuur zouden moeten gebruiken.
Maureen Jonker (1994) onderzoekt de relatie tussen het menselijk lichaam en diverse (organische) vormen. Door verschillende disciplines naast elkaar te plaatsen en uit hun context te halen, komen tweedimensionale en driedimensionale elementen samen. Hierdoor worden er illusionaire ruimtes gecreëerd die zij scenario’s noemt.
Debbie Schoone (1994) onderzoekt de invloed van de mens op het milieu en onze leefomgeving. Als onderzoekend beeldmaker gebruikt zij voornamelijk het medium fotografie en focust ze zich op aspecten binnen grote maatschappelijke thema’s. Haar fascinatie voor innovatie brengt Debbie op plekken waar men normaliter geen toegang tot krijgt.
Hemaseh Manawi Rad (1995) probeert het tussengebied tussen twee culturen te omarmen als een volwaardige cultuur. Haar werk balanceert tussen midden oosterse en westerse thematieken. Haar Perzische roots hebben een grote invloed op haar keuze voor materiaal en vorm. Hemaseh onderzoekt daarom de vraag: In hoeverre is cultuur voorgeprogrammeerd?
Roos Vogels (1992) manifesteert zich als autonoom beeldend kunstenaar met een interesse voor natuur, authentiek materiaal en ambacht. In haar werk – wat vaak bestaat uit tijdelijke installaties, sculpturen, schilderijen en foto’s – spreekt ze een duidelijk verlangen uit de natuur te kunnen benaderen.
Floor Snels (1997) verdiept zich in sociale verhoudingen binnen structuren en organisaties. In haar werk onderzoekt ze hiërarchieën waar ze op reageert met een vorm die iets zegt over de situatie waarin het zich begeeft. Floor’s werk is gesitueerd, op onderzoek gebaseerd en vrijwel altijd interactief.
EN 
NL