Ontmoet Qiaochu Guo

Marcel de Buck_Iversie_Qiaochuen Erik-9142 landschap

Ontmoet Qiaochu Guo

“Het is een geleidelijk proces geweest totdat ik uiteindelijk besloot om mijn eigen weg te volgen. Ik ben blij dat de keuze mij heeft gevonden.”

Qiaochu Guo is in 2021 afgestudeerd aan de Designacademy in Eindhoven. Qiaochu woont en werkt in Eindhoven en neemt deel aan de derde editie van Inversie die van start is gegaan in maart en duurt tot en met december 2023.

Hoe zou je je werk omschrijven en welk thema speelt een rol?

Mijn werk is sterk gerelateerd aan het lichaam en hoe een sociale structuur het menselijk lichaam beïnvloedt, of zelfs niet-menselijke lichamen. Het lichaam is het uitgangspunt van mijn werk, waarvoor ik allerlei soorten media gebruik. Onlangs ben ik begonnen met performances wat een krachtige lichamelijke connectie heeft; de spieren, het vlees, de beweging, alles maakt er deel van uit. Vanuit mijn onderzoek richt ik me op verschillende lichamelijke situaties, verlaten lichamen, zieke lichamen of lichamen die anderszins in ongemak verkeren.

Was er een speciaal moment dat je wist dat je kunstenaar wilde worden?

Ik ben opgegroeid in een kleine stad in China. Ik wist tot mijn 18e niet eens wat het inhield om kunstenaar te zijn. Omdat het voor een kunstenaar moeilijk is om steun te krijgen, was het altijd iets voor rijke mensen. Daarom koos ik design als studie omdat daarmee de kans groter zou zijn dat ik mezelf kon onderhouden. Toen ik naar Nederland ging leerde ik meer over de conceptuele benadering en social design. Zo kreeg ik meer binding met de wereld waarin ik leef. Maar dingen maken was toch meer een format om te volgen dan een artistieke overtuiging. Pas na mijn afstuderen werd ik autonomer in mijn werk; kunst gaf me de ruimte om dat te doen en kon ik zelf wat ik op de academie heb geleerd een vorm geven. Ik merkte dat ik mezelf zo beter kon uitdrukken en kreeg ook goede feedback van het publiek. Het is dus een geleidelijk proces geweest totdat ik uiteindelijk besloot om mijn eigen weg te volgen. Ik ben erg blij dat de keuze mij heeft gevonden.

Waarom is het een goed moment voor jou om deel te nemen aan het Inversie programma?

Om dit traject te starten met andere kunstenaars - we hebben allemaal dezelfde vragen en staan op hetzelfde punt in onze carrière - dat is zo fantastisch. We hebben verschillende doelen en achtergronden, en met Inversie komt dit allemaal samen. Ik voel me soms eenzaam alleen werkend in mijn studio en heb behoefte aan reflectie op mijn werk, maar ook op mijn leven.
De tweede reden is dat ik hier nog nieuw ben, ik spreek de Nederlandse taal niet, dus het programma helpt me echt om meer te leren over de kunstscene in Nederland en Brabant, want dat is waar ik woon. Mijn mentor geeft ook professionele sturing, dus in zekere zin gaat het om het blijven leren. Het belangrijkste dat ik heb geleerd is dat ik de tijd moet nemen en mijn eigen tempo moet bepalen. Ik heb de neiging om veel dingen tegelijk te doen, terwijl ik die eigenlijk zou moeten scheiden om mijn projecten meer individuele tijd en ruimte te geven zodat ik ze beter kan maken. Ik moet het patroon dat ik op school heb geleerd kwijtraken omdat ik nu een onafhankelijk kunstenaar ben die eigen keuzes kan maken.

Wat doe je liever niet maar is wel belangrijk voor je praktijk?

Ik vind het moeilijk om teksten te schrijven zoals voor tentoonstelling, aanvragen, flyers of uitnodigingen. Ik kan die manier van schrijven me niet eigen maken omdat het niet past bij mijn manier van denken. Ik ben daar te onrustig voor; ik duik in details en leg verbindingen tussen verschillende gedachten. Ik moet er veel moeite voor doen om het uit te leggen in tekst, wat helemaal geen voldoening geeft omdat het niet lijkt op wat ik wil vertellen. Wie goed schrijft heeft meer kans op financiering, dus dat kan voor mij een probleem zijn. Ik zie veel goede kunstenaars die goed werk maken, maar ze kunnen niet beschrijven wat ze doen.

En als je kon kiezen en nergens rekening mee hoefde te houden, waar zouden we je dan kunnen vinden?

Ik zou graag willen reizen naar de continenten waar ik nog niet ben geweest. Zonder een speciaal doel zoals voor mijn werk, maar gewoon voor de ervaring. Om te voelen hoe mijn lichaam de verandering van klimaat en samenleving ervaart. Er is natuurlijk een kans dat het mijn werk inspireert en ik later een onderzoek reis maak. En dat is de reis die ik graag wil maken voor mijn werk, om in het onderzoeksproces te duiken en verschillende methodes uit te proberen.

Kun je wat meer vertellen over je recente projecten. Wat was een bijzondere ervaring?

Een van de dingen die ik onlangs heb gedaan, en me het meest is bijgebleven, is een samenwerking met een groep performers. Ze hebben me getraind in hun methodologie, die heel anders is dan de mijne. Ik werk altijd vanuit het visuele, zij werken vanuit het lichaam, de stem, de intuïtie. Dat is heel krachtig. Het was geweldig om zo'n andere manier van werken te ontdekken.
Een andere goede ervaring was mijn deelname aan Metro54, een platform voor jonge kunstenaars, denkers en schrijvers, waarvoor ik een aantal ontwerpdingen heb gemaakt. Het is heel anders dan mijn eigen praktijk, maar goed om aan mee te werken omdat dankzij dit platform mensen van kleur hun weg vinden in de Nederlandse kunstscene.

Waar ben je momenteel mee bezig dat je aandacht volledig opeist?

De komende weken ga ik verder met mijn onderzoek naar moxibustie in De Kruisruimte in Eindhoven. Mijn project is geïnspireerd op de medische praktijk rondom het kruid Moxa [Bijvoet red.]. Ik doe onderzoek naar de geschiedenis hiervan, hoe moxibustie is geïntroduceerd in Europa, en hoe dit verwijst naar kolonialisme. Mijn volgende stappen zijn het ontwikkelen van een performance in combinatie met sculpturen die ik heb gemaakt in naar aanleiding van dit onderzoek, zoals een misvormde voet uit mijn eerdere werk. En ik bereid me voor op de Dutch Design Week waar ik mijn werk zal tonen op Sectie-C, een plek in het oosten van Eindhoven waar kunst en experiment te zien zal zijn.

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Voor mijn carrière wil ik een onderzoek reis maken om mijn horizon te verkennen. Misschien ga ik terug naar mijn geboorteplaats om mijn familiegeschiedenis te onderzoeken die te maken heeft met de grote migratie die plaatsvond in het midden van 1990. Het dorp van mijn grootouders lag in het noorden van China en werd overspoeld door water, dus iedereen moest vertrekken en zich in het zuiden vestigen. Ik weet dat ze per boot, auto en te voet hebben gereisd. Samen met de andere migranten trokken ze naar het wilde land, de hele stad is gebouwd door de migranten. Toch moesten ze zich aanpassen aan de cultuur van de streek, aan de taal. Helaas zijn mijn grootouders overleden, ik kon ze niet bezoeken tijdens covid en nu is het te laat. Dat is erg jammer. Ik zou ze graag meer willen vragen over onze geschiedenis.

Marcel de Buck_Iversie_Qiaochuen Erik-9377

Ik zou hier echt een mooi werk van willen maken, niet alleen voor mezelf, maar ook voor het publiek. Ik zou eigenlijk oprecht moeten zeggen. Oprecht omdat het met mij en mijn achtergrond te maken heeft. Omdat mijn eigen emotie hier deel van uitmaakt. Ik zal niet liegen tegen het publiek en hoop dat ze dat ook voelen. Tegelijkertijd wil ik mensen aantrekken om mijn werk te zien, dat het invloed heeft en iets geeft om over na te denken.

Mentor Erik Hagoort over Qiaochu

Qiaochu gaat onze gesprekken altijd onvoorwaardelijk in. Onomwonden articuleert Qiaochu wat hen bezighoudt in hun rauwe installaties en krachtige performances. Niet iets voor tere zielen. Qiaochu: "Let the healing emerge from the dark, from the rottenness of normality and from the darkness of injustice." We bespreken woede, uitsluiting, ziekte, misvorming, onrecht, de dwang van normaliteit. We denken na over wat Qiaochu toch ook beweegt: kalmte, plezier, humor, solidariteit, genezing. "Let the good be conveyed, but through distopia", zegt Qiaochu. En zo fungeert in verschillende performances van Qiaochu een misvormde voet, gemaakt van styrofoam. Uit de wreef van de voet steekt een smeulende sigaar die is gemaakt van de bijvoet, een kruid uit de familie van de alsem. Stinkende grijze rook stijgt op en daalt vervolgens, vet en zwaar. Zal de rook van het kruid ooit de pijn van het lopen verzachten?

Text: Esther van Rosmalen
Image: Marcel de Buck

Marcel de Buck_Iversie_Qiaochuen Erik-9142
nl_NLNL